Let’s go voor de polpette van aubergine
Ken je die aubergines die een beetje mokkend achter in de koelkast liggen? Ik ook. In plaats van ze op onze beurt te negeren, geven we ze een tweede leven. Het doel van het spel: de aubergines redden die beginnen te mokken, zodat ze niet verloren gaan.
Ik vond dit recept op de Facebookpagina van France Inter, voorgesteld door François-Régis Gaudry. Eenvoudig, goedkoop en echt verbluffend: op het oog zou je zweren dat het gehaktballetjes zijn. Alleen zit er hier geen enkel dierlijk vlees in.
De ingrediënten kocht ik in de biowinkel Faarm, in Gozée, biologische aubergines inbegrepen. Ik doe er vaak mijn boodschappen: er is veel keuze en je kunt er losse producten kopen, zonder overbodig afval. Als je het geluk hebt er eentje in de buurt te hebben, profiteer er dan van. En heb je geen vermoeide aubergines bij de hand, neem ze dan gerust vers: bij Faarm hebben ze nog biologische.
Hop, de aubergines in de oven!
Zet je oven op grillstand, op 200°C. Leg de 4 hele aubergines, steel inbegrepen, in een ovenschaal. Niet schillen, niet snijden: profiteer ervan, dit is het enige rustige moment van het recept.
Zet ze 40 minuten in de oven. En aarzel niet om ze goed door te laten garen: de schil moet mooi gerimpeld zijn en het vruchtvlees helemaal zacht.
De slakom speelt de hoofdrol
Terwijl je aubergines in de oven zweten, doe je het paneermeel (zelfgemaakt van oud brood is nog beter) en de parmezaan in een slakom. Wil je je gasten verwennen, dan doet pecorino romano het ook heel goed.
Breek het ei erbij. Voeg de eerder fijngesneden ui toe en rasp er twee teentjes knoflook over.
Geduld, en dan pletten!
Laat de aubergines afkoelen (ja, je moet wachten, anders verbrand je je vingers). Snijd de steel af, open ze en haal het vruchtvlees eruit.
Hak het met een mes grof en meng het met de inhoud van de slakom.
In de pan, die schijfjes!
Giet de neutrale olie (een glas, koolzaadolie voor mij) in een hoge braadpan of koekenpan met hoge rand. Vorm in de holte van je hand pingpongballetjes en druk ze plat tot mooie schijfjes. Je krijgt er 18 van gemiddelde grootte, genoeg voor 6 personen (drie polpette per persoon, iets meer als je gasten lekkerbekken zijn).
Duik ze in de hete olie (duik ze in het water en je krijgt een escargot… ik maak maar een grapje) en laat ze mooi goudbruin kleuren.
Werk af met een beetje fleur de sel. En klaar: perfecte polpette, zonder erover te « polpetten » !
Ik serveer ze met een tomatensaus en een currysaus, met Camargue-rijst erbij. Beide sauzen staan al op de site, het zou jammer zijn er niet van te profiteren.
“Wees niet verlegen met de aubergines: laat ze goed doorgaren, dat geeft het zachte vruchtvlees waar je polpette op rekenen.”
Mmmmm ! Smakelijk!
