Let’s go voor pasta met pesto!
Mijn vriend Jérémy roept het van de daken: pasta is het leven! Ik ben het niet altijd met hem eens, zeker niet over zijn kapselkeuzes, maar op dit punt heeft hij groot gelijk!
Pasta met pesto, ja, maar dan wel Trofie (zonder “s” in het enkelvoud, het is de naam van de pasta)!
Voor de pesto is het naar keuze. Je kan het recept van de pesto van Virginie nemen of een kant-en-klare pesto (over smaken valt niet te twisten).
Breng het water aan de kook. Zout en doe de Trofie erin. Ze hebben goede zeven minuten kooktijd nodig! Opgelet, daar maak ik geen grapjes over: ze worden al dente gegeten!
Meng alles, rasp enkele parmezaanschilfers over de bovenkant (ja, ik ben een smulpaap). Je kan het gerecht ook garneren met bloemen uit de tuin (muntbloemen, basilicumbloemen).
Serveer, geniet, waarom niet met een uitstekende Italiaanse wijn.
Waarom Trofie?
Omdat… Is dat een voldoende antwoord?
Waar komt pesto vandaan? Uit… Genua! En waar Genua is, is geen plezier (in het Frans klinken “Gênes”, Genua, en “gêne”, ongemak, hetzelfde: “où il y a de la gêne, il n’y a pas de plaisir”). Genua ligt in… Ligurië! Kijk eens aan. Wie komt er nog uit Ligurië? Raad eens? De Trofie! Daar sta je van te kijken. Het is een soort pasta die mijn vrienden uit het Zuiden erg waarderen. De naam komt van « strofissià », wat « wrijven » betekent (grazie mille Wikipedia).
Deze pasta is perfect voor pesto. Dankzij zijn spoelvormige, gevlochten vorm houdt hij de essentie van de saus vast. Je zal de smaak van je pesto bij elke hap kunnen waarderen.
