Let’s go voor de risotto van de winter
Toen ik op een mooie novembermorgen opstond, kreeg ik een onweerstaanbare zin in een risotto met rode wijn. Weet je wat ik bedoel? Zo’n zin die je de hele dag niet meer loslaat? Dus dacht ik: “het is tijd om je dromen waar te maken”. Zo ben ik nu eenmaal, ik ben een gek in mijn hoofd.
Maar… zoals je weet, is het niet eenvoudig om een goede risotto te maken, zeker voor een grote tafel (ondertussen had ik bedacht om vrienden uit te nodigen).
Kom, we beginnen eraan
Laat de sjalotten zachtjes zingen in de olijfolie. Laat ze voorzichtig garen. Ze moeten glazig worden. Voeg daarna de fijngesneden venkel toe en laat 10 minuten garen.
Voeg opnieuw olijfolie toe in de pan, voor je de Italiaanse worst en de rijst erin legt. Je kan de rijst 3 minuten laten garen en het vuur daarbij lichtjes hoger zetten (ik zei lichtjes). Ze moet de olijfolie opnemen en vol zon zuigen.
Giet de rode wijn bij het mengsel en roer (je mag intussen een glaasje voor jezelf inschenken). Voeg twee kleine scheppen kippenbouillon toe (hij is lekkerder als hij zelfgemaakt is) en roer af en toe, zodat de bouillon goed over het mengsel verdeeld wordt. Dit is een gerecht dat tijd en passie vraagt, net zoals liefde.
Zodra de rijst de bouillon opneemt, blijf je 2 scheppen per keer toevoegen. Herhaal dit tot de bouillon op is. Zelf controleer ik de garing van de rijst door ze te proeven.
Mijn trucje (ik heb het over het recept…): “we hebben niet altijd bouillon bij de hand. Als je jezelf wilt verwennen, volstaat het dan om een Liebig-blokje op te lossen in 500 ml water”.
De rijst zal geleidelijk haar doorschijnende jurk inruilen voor haar trouwkleed. Kortom, ze wordt wit en maakt zich mooi, speciaal voor jouw gehemelte.
Voeg de eerder geraspte parmezaan en de in kleine stukjes gesneden fontina bij het mengsel en meng (als je van parmezaan houdt, verwen jezelf).
Zodra de parmezaan en de fontina erdoor zijn gemengd, is het klaar.
Zullen we opdienen
Nodig je vrienden uit en… smakelijk!
