Eerste bezoek aan Luma, in Nalinnes bij Charleroi: een bistronomische tafel van twee jonge chefs, Lucas Vanderschueren en Maxime Urbain. Een ontdekking met mitsen en maren, die ik u eerlijk vertel.
Kenmerken van Luma
- Type: bistronomisch restaurant, moderne Franse keuken met seizoensproducten
- Chefs: Lucas Vanderschueren en Maxime Urbain
- Formule: menu met meerdere gangen, met optioneel een spijs-en-wijnarrangement
- Prijs (tijdens mijn bezoek): 130 € voor het menu, exclusief spijs-en-wijnarrangement
- Onderscheidingen: opgenomen in de selectie van de Michelingids België 2026, zonder ster
- Goed om te weten: gesloten op zondag en maandag, rechtstreeks reserveren bij het restaurant
Ik heb het voor jou getest
Laten we beginnen met het interieur: leuk, met mooie kleine details (tot de bestekhouder met de naam van het restaurant erin gegraveerd) en, vanaf onze tafel, een zicht op de keuken. Over het geheel genomen een plek waar je je goed voelt.
De service liet me daarentegen op mijn honger zitten. Het leek alsof alles snel moest gaan, zonder veel passie in het werk. Voor een gastro-bistro vind ik dat jammer: precies daar kan de ontvangst het verschil maken.
Wat het bord betreft, namen we het menu in meerdere etappes, met het spijs-en-wijnarrangement. De preludes, een hapje om te delen, waren sterk gebouwd rond pickles, en dus rond een azijnachtige smaak. Ik had liever iets gehad dat de eetlust opent in plaats van hem naar de zuurte te trekken.
De heilbot in twee bereidingen (gemarineerd en gerookt, rode biet, hazelnoten) werd koud geserveerd. De biet had karakter, met een uitgesproken smaak van sjalot, en de gebroken hazelnoot bracht de lekkernij die we graag vaker hadden teruggevonden. De emulsie, apart geserveerd door de ober, had royaler mogen zijn: ze zou het gerecht de rondeur hebben gegeven die ontbrak.
De Arctische zalmforel (omble chevalier), in olie gegaard, was perfect gebakken: een fijne vis, met gelakte bloemkool en een smakelijk plantaardig sap. Maar de bereiding op basis van bloemkool zat veel te vol knoflook (rauwe knoflook, naar mijn gevoel), en de knoflook nam het volledige gerecht over, vis inbegrepen. De knoflook in de oven garen om het zachtere vruchtvlees te oogsten, zou beter bij zo’n delicate vis hebben gepast. Bovendien kwam hij lauw aan tafel, en dat geheel viel ons minder mee.
In het menu ruilden we de pithivier van jonge duif voor de ossenhaas (selder, marsalasaus, puree op grootmoeders wijze), want duif is niet echt ons ding. Goede keuze: het vlees en het sap waren uitstekend. Jammer dat de puree lauw was, want het gerecht was mooi in evenwicht.
Het dessert met vijg (panna cotta met vijgenblad, gekonfijte en gekaramelliseerde vijgen, vanille-ijs) was uitstekend, daar hebben we echt van genoten. Het is wel de enige wijn die we niet hebben gedronken: een riesling die, in neus en mond, rook naar die petroleum- of kerosinenoot die sommige rieslings eigen is. Ik hou daar absoluut niet van, en bij zo’n dessert paste die combinatie in mijn ogen niet.
We komen terug om te zien of het een slechte dag was of een kaart die ons minder lag. Dit blijft mijn mening over deze degustatie en deze ervaring.
Het eindoordeel
Een tafel met echte troeven (een mooi kader, een zeer goede ossenhaas, een geslaagd vijgendessert), maar ook met details om bij te sturen: een betrokkener service, gerechten die te lauw worden opgediend, te veel knoflook. Ik geef haar graag een tweede kans.
Keuken: 3/5 | Service: 3,5/5 | Sfeer: 4/5
Mijn algemene score
6,5/10
